Kırklareli'nin Vize ilçesine bağlı Soğucak köyünde, mısır yaprağından hasır örme geleneği 19 yaşındaki Melih Koyuncu'nun yaptığı dokuma tezgahıyla yeniden canlandı. Köyde yaklaşık 100 yılı aşkın süredir sürdürülen bu gelenek, hem yaşatılıyor hem de köylülerin bir araya geldiği sosyal bir etkinliğe dönüşüyor.
Melih Koyuncu dokuma tezgahını kendi imkanlarıyla yaptı
Soğucak köyünde mısır koçanlarının yaprakları kurutulup geleneksel yöntemlerle işlenerek hasıra dönüştürülüyor. Köyde geçmişten günümüze aktarılan bu el işçiliğini yaşatmak isteyen Melih Koyuncu, kendi imkanlarıyla geleneksel hasır dokuma tezgahı yaptığını anlattı.
Koyuncu, "Eskiden yokluk varmış, büyüklerimiz mısır yapraklarını değerlendirirlermiş. Büyük tezgahlarda mısır yaprağından hasır yapıyorlarmış. O büyük tezgahlar eski evlerde kaldı ve evler yıkıldı. Tezgahlarımız odun ve ahşaptan olduğu için hep çürüdü. Bu minyatür dokuma tezgahını ben yaptım. Erişlerini hazırladım, çerçeve yaptım ve erişleri çerçeveden geçirdik. Tefeyi matkapla delerek hazırladım. Tefe gerdirmek için kullanılır. Kendi imkanlarımla yaptığım bu dokuma tezgahında büyüklerimiz örüyor. Eskiden ördükleri hasırları yerlere döşerlerdi, eşek, at arabalarına ve divanlara koyarlarmış. Bu dediklerim hepsi mısır yapraklarıyla yapılıyor. Köydeki bütün kadınlarımız örmeyi biliyor ama tezgahlarımız yok. Ben eskiyi canlandırmak amacıyla bu dokuma tezgahını yaptım. Canı sıkılan geliyor, hasırları örüyor, vakit geçiriyor ve sosyalleşmiş oluyor" dedi.
Köylüler eski günleri ve hasır örme geleneğini özlüyor
Soğucak köyü sakinlerinden 74 yaşındaki Rukiye Süngü ise hasır örme işini çocukluğundan beri yaptığını ve o günleri çok özlediğini söyledi. Süngü, "Biz hasırı öreriz, sereriz, satarız. Bu köydeki herkes hasır örmeyi bilir. Hasır örmeyeli 10 sene oldu aldık. Eskiden 30-40 sene yaptık. Ben daha küçük bir kız çocuğuyken bile hasır yapardım. Mısırın koçanını soyarız, koçanı ayrı koyarız, büyük yapraklarını ve küçük yapraklarını seçeriz, asır tezgâhını ayarlarız ve 3-4 arkadaş hep beraber öreriz. Az önce söylediğimiz Pomak türküsüdür. Herkes yapamaz bu işi. Ben kız çocuğuyken dahi yapardım. Eskileri çok özlüyorum" ifadelerini kullandı.
Hasır örenlere geleneksel yemek hazırlıyor
Köyün yerlilerinden 81 yaşındaki Sabriye Bars da hasır ören arkadaşlarına geleneksel yemeklerini hazırladığını belirtti. Bars, "12-15 yaşından beri hasır yapmaya başladık. Mısırı soyarız, yenecek yerini bir tarafa yaprağını bir tarafa ayırıp onunla hasır örerdik. Arkadaşlarım hasır örüyor ben de onlara yemek hazırlıyorum. Bu yemeğin adı bin kardeş, kalbıra da derler. Hamuru tepsiye dökerdik, tereyağı, kırmızı pul biber ve sarımsak koyardık. Piştikten sonra sofrada aynı tepsinin içinde hep beraber yerdik" dedi.
